Salapi...


Maraming araw na ang nagdaan ng napagpasiyahan kong
talikuran na ang nakaraan at muling tahakin ang hinaharap.
subalit may isang pangyayari ang di maalis sa aking
isipan, isang pangyayari na alam ko sa sarili ko na may
kasalanan din ako kung bakit di naging sang-ayon sa akin
ang pagkakataon. Minsan napapaisip ako, kung bakit may
mga taong di ka napapahalagahan sa mga nagawa mong bagay
para lang mapasaya sila, may mga tao talagang ganun, pero
di ko akalain na makakasumpong at makakakilala ako ng
isa sa mga 'yon. Meron palang mga tao na di ka kayang
ipaglaban at hindi ka kayang ipagtanggol sa mga tao sa
paligid niya. Nangyayari pala yung ganun. nangyayari pala
sa lahat yun. Kapag nakasumpong ka ng taong ganun,
mapapaisip ka nalang kung saan ka nagkulang. masasambit
mo nalang sa sarili mo kung bakit nangyayari ang mga bagay
na yun. Sa panahon ngayon, mahirap mawalan ng trabaho,
magiging mahirap ang iharap ka ng taong mahal mo sa kaniyang
mga magulang. Takot siya na mapahiya siya sa harapan ng
kaniyang minamahal. Naranasan ko na yun noon pero di ko
naisip na mangyayari uli yung ganun sa isang napakababaw
na dahilan. Kapag wala kang trabaho, wala karin mapapala,
ikakahiya ka ng taong mahal mo at itataboy ka niya upang
makahanap ng taong kaya siyang tustusin at buhayin pag
dating ng panahon. Iiyak ka nalang, pero wala kang magagawa.
Kapag wala kang pera, wala karing kaibigan, at ang pinaka
masaklap ang ipagpalit ka ng taong halos ibigay mo na ang
buong buhay mo mapaligaya mo lang. Masaklap ang katotohanan,
pero yun ang reyalidad ng buhay. Maaring sa iba, wala yun
halaga, makasama lang nila ang mahal nila, wala silang paki
kung wala silang pera, ang nakakalungkot lang, di lahat ng
tao yun ang pananaw sa buhay, dahil sa pera, wala kang mai
pagmamalaki at ikakahiya ka sa harap ng lahat. Nangyari na
yan sa buhay ko noon, sana sa muling pagkatok ng pag-ibig
sa buhay ko, hindi ko na maranasan ang pag-iisa, hindi ko
na maranasan na makasumpong ng taong ikakahiya ako. hindi
ko na maranasan ang itakwil ako dahil sa wala akong
maipagmamalaki sa buhay ko. lalong higit sa lahat ang
ipagpalit ako.

Nararanasan ng iba ang masaklap na pangyayaring ito, Pag-ibig
nga bang matatawag ito? o sadyang sa mundo hindi mahalaga
ang naranasan niyong saya habang kayo'y magkasama, walang
panghihinayang, walang pag-luha o pagtangis man. Takot tayong
suklian ng pagmamahal ang ating minamahal ng walang katumbas
na salapi. Datapuwa't kung tayo'y tunay na nagmamahal, salapi
man ang itumbas sa inyong pagmamahalan, madali niyo tong mata
tanggihan, sapagkat wagas ang inyong pagmamahalan. Walang
katumbas na halaga ang makasama niyo ang inyong minamahal,
ilatag man sa harapan niyo ang buong yaman ng sanlibutan,
di kayo matitinag o ipagpapalit man, sapagkat ang pag-ibig niyo
sa isa't isa ang siyang natatangi niyong pag-asa at kalakasan.
dumating man ang paghihirap sa inyong relasyon, inyo itong
mapapagtagumapayan dahil pag-ibig ang sa inyo'y nananahan.

-- Jay eL

The Story of a Blind Girl


There was a blind girl who hated herself just because she was blind. She hated everyone, except her loving boyfriend. He was always there for her. She said that if she could only see the world, she would marry her boyfriend.

One day, someone donated a pair of eyes to her and then she could see everything, including her boyfriend. Her boyfriend asked her, “now that youcan see the world, will you marry me?”

The girl was shocked when she saw that her boyfriend was blind too, and refused to marry him. Her boyfriend walked away in tears, and later wrote a letter to her saying:

“Just take care of my eyes dear.”

This is how human brain changes when the status changed. Only few remember what life was before, and who’s always been there even in the most painful situations.

Life Is A Gift

Today before you think of saying an unkind word–
think of someone who can’t speak.

Before you complain about the taste of your food–
think of someone who has nothing to eat.

Before you complain about your husband or wife–
think of someone who is crying out to God for a companion.

Today before you complain about life–
think of someone who went too early to grave.

Before you complain about your children–
think of someone who desires children but they’re barren.

Before you argue about your dirty house, someone didn’t clean or sweep–
think of the people who are living in the streets.

Before whining about the distance you drive–
think of someone who walks the same distance with their feet.

And when you are tired and complain about your job–
think of the unemployed, the disabled and those who wished they had your job.

But before you think of pointing the finger or condemning another–
remember that not one of us are without sin and we all answer to one maker.

And when depressing thoughts seem to get you down–
put a smile on your face and thank God you’re alive and still around.

Life is a gift – Live it, Enjoy it, Celebrate it, and Fulfill it.

Paalala at Pagkatuto

Sa pagbabasa ko ng ilan sa mga quotations sa internet, nabasa ko ang dalawang magkaibang quotes na 'to na nagbigay paala-ala sa akin, at isang paraan ng pagkatuto...


"Kung alam mo sa sarili mo na ginawa mo na lahat at wala paring nangyayari, baka panahon na para magkanya-kanya kayo ng landas. Minsan, ang nasirang relasyon ay parang nabasag na salamin. Mas mabuti pang itapon na, kesa masugatan ka ng bubog sa pag-pilit na ayusin ito.

Tanungin mo ang sarili mo. Masasabi mo bang nagawa mo na lahat para maayos ang relasyon nyo? Kung ang sagot ay "Oo", at walang pagbabago, wag ka nang magpakabobo."


"Ang pag-ibig na bakal ay hinihinang at pinag-iisa ng matinding init na namamagitan sa dalawang nagmamahalan. Pero kung ang pag-ibig ay yari sa plastik, at ang matinding init ay nagmumula lang sa laman, malulusaw lang ito sa oras na ito ay hininang."